مرثیه ی شهید چمران در وصف دکتر علی شریعتی(به مناسبت درگذشت دکتر شریعتی)
همانطور که میدانید دیروز-۲۹ خرداد- سالروز درگذشت دکتر علی شریعتی بود .همین طور که تو وب میگشتم متنی رو دیدم با عنوان "مرثیه ی شهید چمران در وصف دکتر علی شریعتی".تاثیر زیادی روی من داشت .امیدوارم شما هم از خواندنش لذت ببرید. پیشنهاد میکنم حتما متن کامل رو در ادامه ی مطلب بخونید.
عکسی از مزار دکتر علی شریعتی در سوریه در کنار بارگاه ملکوتی حضرت زینب
----------------------------------------------------------------------------------
«… ای علی! همیشه فکر میکردم که تو بر مرگ من مرثیه خواهی گفت و چقدر متأثرم که اکنون
من بر تو مرثیه میخوانم!
ای علی! من آمدهام که بر حال زار خود گریه کنم، زیرا تو بزرگتر از آنی که به گریه و لابه ما احتیاج
داشته باشی.
...خوش داشتم که وجود غمآلود خود را به سرپنجه هنرمند تو بسپارم، و تو نی وجودم را با هنرمندی
خود بنوازی و از لابلای زیر و بم تار و پود وجودم، سرود عشق و آوای تنهایی و آواز بیابان و موسیقی
آسمان بشنوی.
میخواستم که غمهای دلم را بر تو بگشایم و تو «اکسیرْ صفت» غمهای کثیفم را به زیبایی مبدّل
کنی و سوز و گداز دلم را تسکین بخشی.
میخواستم که پردههای جدیدی از ظلم و ستم را که بر شیعیان علی(ع) و حسین(ع) میگذرد،
بر تو نشان دهم و کینهها و حقهها و تهمتها و دسیسهبازیهای کثیفی را که از زمان ابوسفیان
تا به امروز بر همه جا ظلمت افکنده است بنمایانم.
ای علی! همراه تو به دیدار اتاق کوچک فاطمه میروم؛ اتاقی که با همه کوچکیاش، از دنیا و
همه تاریخ بزرگتر است؛ اتاقی که یک در به مسجدالنبی دارد و پیغمبر بزرگ، آن را با نبوّت خود
مبارک کرده است، اتاق کوچکی که علی(ع)، فاطمه(س)، زینب(س)، حسن(ع) و حسین(ع) را
یکجا در خود جمع نموده است؛ اتاق کوچکی که مظهر عشق، فداکاری، ایمان، استقامت و شهادت
است. راستی چقدر دلانگیز است آنجا که فاطمهی کوچک را نشان میدهی که صورت خاکآلود
پدر بزرگوارش را با دستهای بسیار کوچکش نوازش میدهد و زیر بغل او را که بیهوش بر زمین
افتاده است، میگیرد و بلند میکند!
.
من بر تو مرثیه میخوانم!
ای علی! من آمدهام که بر حال زار خود گریه کنم، زیرا تو بزرگتر از آنی که به گریه و لابه ما احتیاج
داشته باشی.
...خوش داشتم که وجود غمآلود خود را به سرپنجه هنرمند تو بسپارم، و تو نی وجودم را با هنرمندی
خود بنوازی و از لابلای زیر و بم تار و پود وجودم، سرود عشق و آوای تنهایی و آواز بیابان و موسیقی
آسمان بشنوی.
میخواستم که غمهای دلم را بر تو بگشایم و تو «اکسیرْ صفت» غمهای کثیفم را به زیبایی مبدّل
کنی و سوز و گداز دلم را تسکین بخشی.
میخواستم که پردههای جدیدی از ظلم و ستم را که بر شیعیان علی(ع) و حسین(ع) میگذرد،
بر تو نشان دهم و کینهها و حقهها و تهمتها و دسیسهبازیهای کثیفی را که از زمان ابوسفیان
تا به امروز بر همه جا ظلمت افکنده است بنمایانم.
ای علی! همراه تو به دیدار اتاق کوچک فاطمه میروم؛ اتاقی که با همه کوچکیاش، از دنیا و
همه تاریخ بزرگتر است؛ اتاقی که یک در به مسجدالنبی دارد و پیغمبر بزرگ، آن را با نبوّت خود
مبارک کرده است، اتاق کوچکی که علی(ع)، فاطمه(س)، زینب(س)، حسن(ع) و حسین(ع) را
یکجا در خود جمع نموده است؛ اتاق کوچکی که مظهر عشق، فداکاری، ایمان، استقامت و شهادت
است. راستی چقدر دلانگیز است آنجا که فاطمهی کوچک را نشان میدهی که صورت خاکآلود
پدر بزرگوارش را با دستهای بسیار کوچکش نوازش میدهد و زیر بغل او را که بیهوش بر زمین
افتاده است، میگیرد و بلند میکند!
.
.
.
و تو ای خدای بزرگ! علی را به ما هدیه کردی تا راه و رسم عشقبازی و فداکاری را به ما بیاموزاند؛
چون «شمع» بسوزد و راه ما را روشن کند و ما به عنوان بهترین و ارزندهترین هدیه خود، او را به تو
تقدیم میکنیم، تا در ملکوت اعلای تو بیاساید و زندگی جاوید خود را آغاز کند...»
چون «شمع» بسوزد و راه ما را روشن کند و ما به عنوان بهترین و ارزندهترین هدیه خود، او را به تو
تقدیم میکنیم، تا در ملکوت اعلای تو بیاساید و زندگی جاوید خود را آغاز کند...»
+ نوشته شده در دوشنبه سی ام خرداد ۱۳۹۰ ساعت 20:36 توسط انجمن علمی برق
|
از آن جا كه اين پروژه هنوز در مراحل بسيار ابتدايي خود به سر ميرود، ميتوان گفت كه هنوز بيشتر در حد يك نظريه است. پژوهشگران دو آزمايشگاه موسسه فناوري ماساچوست، آزمايشگاه شهر هوشمند و آزمايشگاه روباتيك هوا فضا و سيستمهاي جاساز (ARES)، با همكاري هم روي اين ايده كار ميكنند.
كار
نظري نشان داده است كه تكقطبي ها احتمالا وجود دارند و احتمالا به طور
غيرمستقيم مورد سنجش قرار گرفتهاند. اما مقالههايي كه اين بار در نشريه
ساينس به چاپ رسيدند، بيانگر اولين آزمايشهاي مستقيم براي ثبت تاثير
تكقطبيها بر يخ فشرده هستند. پژوهشگران از نوترونها براي يافتن
اتمهايي كه در بلور در زنجيرههاي بلند رديف شدهاند، استفاده كردهاند.
اين زنجيرهها كه رشته ديراك ناميده ميشوند، تكقطبهاي شمالي و جنوبي را
به هم متصل ميكنند و مانند وجود تكقطبيها، در دهه 1930 / 1310 توسط
نظريهپرداز انگليسي و برنده جايزه نوبل فيزيك، پل ديراك، پيشبيني شده
بودند. سنجش دما كه در يكي از اين مقالات آمده، بحث تكقطبيها را تاييد
ميكند.
اين وبلاگ كه متعلق به دانشجويان مهندسي برق دانشگاه صنعتي قم است، در صدد است که با انتشار مطالب مناسب به ارتقاء سطح علمی و فرهنگي دانشگاه و (در آینده اگر خدا بخواهد) کشور کمک نماید. از هرگونه نظر، پيشنهاد و انتقاد شما خواننده گرامي استقبال مي كنيم. ايميل: eequi@live.com.